woensdag 13 februari 2019

Victoria

Victoria. De perfecte naam voor deze blouse uit de derde Fibre Mood.

Ik kocht een grijze katoenen eyelet stof in solden bij Julija's Shop voor dit project. Ik wilde iets redelijk effen van kleur, zodat je de plooitjes in het voorpand en het mooie kraagje goed zou kunnen zien. Dat is gelukt denk ik!

victoria blouse (collage2)

Het patroon van deze Victoria blouse zit mooi in elkaar, ik vond nergens problemen bij het assembleren. Het naaien vraagt een beetje precisiewerk (vooral aan de kraag) en dat was ik na een hele tijd naaien met rekbare stoffen niet meer gewend. Traag werken dus, niet altijd mijn ding, maar een mens kan daar al eens zen van worden zo af en toe.

victoria blouse 1

Ik maakte maat 38 maar naar mijn gevoel mocht dat een 40 zijn, ze is toch wat nipt vind ik. Vooral wanneer ik er een hemdje onder draag, waar het katoen van de blouse niet goed op beweegt, voel ik dat er wat meer ruimte had mogen zijn. Volgende keer maak ik dus zeker een grotere maat.

victoria blouse (collage)

victoria blouse

Victoria is een stijlvol en romantisch model en op verschillende manieren te combineren volgens mij. Ik wil misschien nog een winterse versie maken in een zwaardere viscose, tegen volgend jaar. Ik heb al een mooie kleur in gedachten...

victoria blouse (collage1)

Maar laat het eerst nog maar lente en zomer worden!


zondag 10 februari 2019

blinkende blackslash

Blackslash.  Zeg dàt een keer 10 keer na elkaar.
Ik ben wel fan van zelf uitgevonden woorden, en ik vermoed dat ze bij About Blue Fabrics dat ook zijn. Want wat een cool woord is dat, en het hoort bij een coole stoffenprint op french terry uit de laatste collectie 'Blend it'.

AWS blackslash

Toen ik de stoffen te zien kreeg, was me niet opgevallen dat de rozige marmerstrepen in feite een prachtige metallic look hebben. Super mooi, maar ze was hier bedoeld voor een sweater voor de Zoon en die zag dat ineens niet meer zitten natuurlijk. Maar geen nood, want het toeval wilde dat ik een nieuwe sweater nodig had, voor de fitness of de yoga. Dus claimde ik dit moois helemaal voor mezelf!

AWS blackslash (collage)

Ik gebruikte mijn eigen patroon van de All Weather Sweater in maat M. Verschrikkelijk snel klaar!

AWS blackslash 1

AWS blackslash

Ik wilde voor deze sporttrui wel poseren met mijn sportbroek, maar die zat in de was. Samen met mijn jeans, vandaar dat ik deze versleten versie (die ik niet meer draag) uit de tuinberging heb gevist... Niet erg, want zo zien jullie dat die trui uiteraard ook gewoon gedragen kan worden: multi-inzetbaar, hoera!

AWS blackslash 2

Er zitten nog 3 andere mooie prints in deze collectie, waarvan ik jullie eerder deze week al eentje toonde aan het lijf van de Zoon. Check de website van About Blue Fabrics om je te verlekkeren op meer moois!

donderdag 7 februari 2019

joe, de korte versie

De nieuwe collectie van About Blue Fabrics 'Blend it' ligt vanaf vandaag in de winkels en oh boy, wat  ben ik weer fan! Des te groter mijn kinderen worden, des te meer heimwee ik heb naar de tijd dat ze nog koddig en klein waren. Niet enkel omwille van de puberperikelen en opvoeddilemma's, maar nog meer omwille van het feit dat de schattige naaisels voorgoed verleden tijd zijn met prachtige stoffen als deze.

Het naaien voor mijn meisjes (bijna 15 en bijna 17) raakt wat op de achtergrond. Ik merk dat de zelfgemaakte stukken vaker in de kast blijven liggen en ze vooral willen blenden met de leeftijdsgenoten. Kuddedieren zijn het, ik hoop dat ze daar snel weer uit groeien.

joe sweatpants

Voor de Zoon kan ik nog wel wat maken, al blijft het meestal bij sweaters tegenwoordig. Maar dankzij deze bordeaux french terry (Day By Day genaamd) gooide ik het over een andere boeg. Een short voor de lente die nog ver weg is, maar in mijn hoofd bijna daar ;-)

joe sweatpants 2

Joe sweatpants (collage)

Ik vond een patroon in een oude La Maison Victor voor een simpele joggingbroek, Joe. Ik maakte er gewoon een korte versie van, en een eerste short voor het nieuwe seizoen was geboren!

joe sweatpants 3

Ik verlegde zelfs mijn eigen grenzen en zorgde voor het eerst zélf voor nestelogen in een kledingstuk, zonder hulp van iemand anders zeg! Ik weet zeker dat Annelies nu supertrots is op mij :-)

joe sweatpants 1

De Blend It collectie heeft nog 3 andere mooie prints, waarvan ik er jullie later deze week met plezier nog eentje toon.  Stay tuned! 

woensdag 16 januari 2019

een meneer de directeur voor de juf

In september kregen de leraren van onze school elk hun eigen laptop om te gebruiken in de klas. Die laptop werd geleverd in de saaiste zwarte laptoptas òòit, dus ik was al snel van plan om er een eigen hoes voor te maken zodat die veilig en wel mee in mijn boekentas kon.

laptophoes (collage)

Pas deze week kwam het ervan, ik maakte de zogenaamde 'meneer de directeur' uit Zo Geknipt 2.

laptophoes (collage1)

Een lap grijsblauwe grijsgroene polyesterviscose met prachtige gouden strepen van Lotte Martens (Nachtschone 019) lag hier al een tijdje naar mij te kijken en werd met zorg verknipt. Binnenin naaide ik een bloemenstof waar ik al jàren verliefd op ben en die ik al die tijd maar mondjesmaat verbruik. Het allerlaatste stuk ging er nu wel aan, helaas.

laptophoes

laptophoes (collage2)

Ik ben een beetje ontevreden over de sluiting: het flapje is te kort vind ik, maar dat heeft te maken met het feit dat mijn laptop nogal dik is en meer stof moet overbruggen om tot bij de grote flap te geraken. Toen ik de versie voor de Husband maakte (die een veel dunnere laptop heeft), was dat helemaal geen probleem.

laptophoes

Verder ben ik er heel blij mee. Het is een heel eenvoudig project eens je de patroondelen op maat hebt getekend en ik denk dat ik hem ook nog eens maak voor de iPad hier thuis.

woensdag 9 januari 2019

zacht, zachter, zachtst

Een bontjasje is altijd een goed idee, tenminste wanneer het fake bont is natuurlijk. Wat géén goed idee is, is bont verknippen tot patroondelen in uw eigen huis. Wie dat al eens deed, begrijpt wat ik bedoel. Het leek alsof er 100 kiekens gepluimd waren in mijn atelier, djeezes.

sara jas

De lap nepbont kocht ik ooit op een Stoffenspektakel, een paar jaar geleden al. Het lag op een grote hoop, allemaal voorgeknipte lappen van 150 cm aan €10. Ik herinner me dat ik dacht: zo zacht! en besloot dat ik het nodig had voor een jasje. Zoals wel vaker zit tussen het maken van plannen en het uitvoeren ervan héél veel tijd, vooral wanneer ik het betreffende kledingstuk niet echt nodig heb.

sara jas (collage)

Tijdens de kerstvakantie had ik geen naaiplannen, maar wel nood aan wat maak-tijd om mijn gedachten van minder leuke dingen weg te krijgen. Dus doorbladerde ik alle LMV's op zoek naar een simpel patroon. Dat vond ik in de jubileum-editie, in de vorm van de Sara jas.


Ervaring met LMV-patronen leert me dat de maten nogal groot vallen, dus ik maakte mijn standaardmaat (38) in de veronderstelling dat dat zeker goed zou zitten. Nu, het jasje past, maar ik had het toch liever iets ruimer gehad. Mijn bovenarmen zit nogal strak in de mouwen vind ik.

sara jas (collage1)

Voor de voering spoedde ik me op een koopzondag naar Huis Van Katoen en koos er een petrolgroene kleur uit. Ik wilde iets contrasterend en groen is één van mijn favoriete kleuren.

sara jas (collage2)

Ik zette er geen ritssluiting in. De Sara jas voorziet dat wel, niet rechtstreeks aan het bont (geen goed idee, een rits in bont) maar aan een extra strookje in een meer toegankelijke stof. Ik vond dat niet mooi aan het jasje, dus ik liet de rits gewoon weg. Ik voegde wel wat extra centimeters bont toe aan middenvoor en zette er metalen haakjes aan. Met de hand, ja. Zucht.

sara jas 1

Dochter 1 paste het jasje en besloot dat het iets voor haar was, dus ik vrees dat ik het ga moeten delen. Want no way dat ik opnieuw een lap bont verknip in mijn huis, fake of niet.


maandag 31 december 2018

de 10 van 2018

Hier gaan we weer: eindejaarstijd, lijstjestijd. Ik begon ermee in 2014 (en ging door in 2015, 2016 en 2017) en presenteer jullie vandaag alweer mijn vijfde "de 10 van ...". Niet de mooiste foto's, wél de foto's die mijn jaar samenvatten.

Op de radio zit De Tijdloze in z'n eindstadium en op dat moment komen in mijn oren de vreselijkste nummers weer naar boven (Child in Time of Stairway To Heaven, iemand?), in de supermarkten is het uiteraard drukker dan ooit (gevechten voor dat laatste stukje paté, ook iemand?) en iedereen mijmert over wat was en nooit meer komen zal. Het jaar 2018 eindigt vandaag met het afscheid van iemand die nog in mijn 10 van 2017 zat, waardoor ik gedwongen word om weer wat extra herinneringen in een doosje te bewaren. Want sommige dingen gaan nooit voorbij.

26 januari. Ik sta graag voor de klas, maar dat betekent niet dat ik elke ochtend sta te springen om naar het werk te vertrekken. Vooral niet in de donkere wintermaanden. Maar dan is daar het uitzicht vanuit mijn klaslokaal om mijn ochtendhumeur weg te werken. Elke keer weer.

10van2018 (1)


13 februari. De Husband heeft soms van die impulsieve ideeën en Tulum was er daar één van. Een heerlijke vakantie, om door een ringetje te halen, op een plek die mij Het Echte Paradijs leek. Op een moment waarop het in België vroor dat het kraakte waanden wij ons echt even weg van de wereld.

10van2018 (2)


8 mei. Nòg een uitzicht. Een zonsondergang aan onze Belgische kust na een lentedag die als zomer aanvoelde, tijdens een congres voor middenscholen. Omringd door een paar fijne collega's, werken en toch ook tijd maken voor de schone dingen des levens.

10van2018 (3)


19 mei. Lady Lucille op haar lentefeest, in de armen van haar peter en meter. En hoe dat kind zo schoon vertelde die dag wat ieder van ons voor haar betekent. Véél hartjes.

10van2018 (4)


2 juni. Nele en ik hadden een zot plan en organiseerden not another sewing weekend, een weekend  met naaiende blogvriendinnen maar dan zònder naaimachines. We logeerden in een prachtig huis, lachten en praatten, deden van handwerk en shoppen, en Roeckiesworld (aka De Husband) zorgde voor lekker eten. Of hoe blogland ook vriendinnenland wordt.

10van2018 (5)


8 juli. Als twee meisjes op de fiets naar Alex rijden en daarna in de loden hitte op de grond belanden, omringd door honderden benen van vreemde mensen, dan worden de raarste selfies genomen. Rock Werchter 2018 was een warme editie, niet in het minst door het gezelschap van zotte Liezewiezewoes.

10van2018 (6)


10 juli. Aaaaah, de Bestie en ik ergens op een heuvel in het warme Stockholm (het was écht òveral warm deze zomer). Pas verhuisd was ze, nog geen vaste stek zelfs, en we doorploegden Stockholm en  de archipelago gewapend met onze Belgische driekleur. Want we speelden de halve finale in het WK en dat zullen de Zweden geweten hebben!

10van2018 (7)


19 juli. Mijn favoriete sociale medium is by far Instagram. Dat dat vaak met mooie prentjes te maken heeft is daar de oorzaak van, ik ben nogal fan van 'perfecte' beelden. Het was dan ook op IG dat ik op een dag een foto zag verschijnen van een oud vuurtorentje in Noorwegen. De foto had iets magisch en sindsdien wou ik daar ab-so-luut naartoe. Dus deed ik dat, met de Husband uiteraard. Het bleek nog mooier in het echt, I swear.

10van2018 (8)


22 september. Wanneer 7 vriendinnen het verjaardagsweekend van vriendin nummer 8 plannen, kan dat al eens eindigen in Barcelona. We hadden prachtig weer, we aten en dronken lekkers de klok rond (patatas bravas for life!) en vierden de vriendschap. Topweekend.

10van2018 (9)


27 oktober. Als de gazet langskomt voor een interview, hoort daar ook al eens een fotograaf bij. Een professionele nog wel, die een familiefoto neemt waar iedereen goed blijkt op te staan, zonder gekke bekken, rare poses of foute lichaamshoudingen. Deze dus.

10van2018 (10)

Ik wens jullie een fijn jaar, waarin niets vanzelfsprekend wordt genomen, vooral het vanzelfsprekendste niet. Van harte! x


zondag 16 december 2018

jimi

Ken je dat? Je ziet stof die je héél leuk vindt maar je zou niet weten waarvoor het te gebruiken. Dus je koopt het niet. Enkele weken later kom je ze opnieuw tegen in de winkel waar je al eens werkt. Dus je aait ze. Uitvoerig. En koopt ze weer niet. Nog eens vele weken later besluit je dat de Zoon een extra pyjama nodig heeft en je herinnert je de bewuste stof. Ideaal, denk je. Maar uiteraard is de stof niet meer te vinden in de betreffende webshop. Ken je dat?

Happens to me every time.

jimi pj

Maar! Gelukkig vond Madeline nog ergens een allerlaatste metertje en stikte ik eergisteren nog maar eens een Movie Night PJ in elkaar. In combinatie met de perfecte matchende boordstof (écht, Madeline heeft bijna àltijd de perfecte boordstof!) en een grijsgroene tricot van bij de Stoffenkamer is Jimi Hendrix nu slaapgerief.

jimi pj 1

jimi pj (collage)

jimi pj 2

In mijn hoofd zingt hij nu "Rainy Day, Dream Away".


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...